Photo Opportunity was ook op Parkpop
Gisteren was Photo Opportunity op Parkpop in Den haag. We waren de enige niet. Er stonden immers zo’n 350.000 mensen in het Zuiderpark.
Hoogepunt:
    Stroom valt deels uit tijdens optreden van de Dijk.
Niets ten nadele van de Dijk, maar het is altijd grappig om te zien hoe verbaasd gitaristen en toetsenisten staan te kijken al ze opeens geen geluid meer maken. Tel daarop het gezicht van blazers en zangers als ze merken dat het ze opeens wel heel goed hoorbaar zijn.
‘Wat gebeurt hier allemaal?’, zong Huub. En toen was het stil.
Overleg in de band.
‘We hebben even een probleem. Iets met stroom‘, meldde Huub.
Hij keek eens naar het gerommel aan snoeren en draden waartoe de elektrisch versterkten overgingen.
‘Gelukkig weet ik niets van techniek‘, voegde hij er voor de zekerheid aan toe.
Op het podium liepen technici nog naarstig te zoeken naar mogelijke oorzaken.
‘Dan maar iets improviseren‘, besloot Huub.
Overleg. Akoestische gitaar zoeken. Er werd een besluit genomen. Nu nog een werkende microfoon voor de gitaar.
Geroep.
‘Oh. Het doet het weer’, gaf Huub door. Een beetje teleurgesteld leek hij wel, hij had er juist zin in gekregen, zo’n stukje unplugged. Maar gelijk herpakte hij zich. Geen enkele moeite. Ja hoor eens, je bent frontman of je bent het niet.
‘Waar waren we? Oh ja! We waren wakker geworden in die vreemde wereld‘, hielp Huub ons herinneren. ‘Daar gaan we weer.’
Toen vond de drummer het tijd om zich ermee te bemoeien. Huub luisterde.
‘Aha. We pakken het op bij de solo.’
En daar gingen ze weer. Alsof er nooit een storing was geweest.
Mooi.
Dieptepunt:
Het nummer Venus gezongen door Mariska Veres tijdens het optreden van Haagse Beatnach waarbij de band tot overmaat van ramp het einde niet kon vinden.
Jongens, niet meer doen! Venus niet, Veres niet, Haagse Beatnach niet.
Een, twee, drie, vier…
Ruimtescheepje van papier! Tussen de verkiezingen in Iran, de groot Nederlandse gedachte, liegende ministers en voor de politiestaat pleitende hoofdcommissarissen, bood het afschieten van een vlieger naar de stratosfeer deze week een welkome afwisseling. Alleen jammer dat het nu ook officieel mislukt is.
Aanvankelijk was er nog wat verwarring of de door zonlicht aangedreven Cosmos 1 verloren moest worden gewaand of gewoon in een verkeerde baan rond de aarde terecht was gekomen. De Russen, die de Cosmos 1 lanceerden, riepen meteen het eerste, maar initiatiefnemer Planetary Society wilde er nog niet aan.
Stom natuurlijk, want de Russen weten als geen ander hoe verrot hun raketten zijn. De Russische ruimtevaart is al lang niet meer wat het geweest is. Zoals overigens wel meer dingen in Rusland niet zo goed gaan. Gelukkig veranderen andere dingen dan weer niet, zoals de muziek van 386 DX, nu ook live te zien. Maar dit terzijde.
De Planetary Society laat zich overigens niet uit het veld slaan door het mislukken van het Cosmos 1-project en gaat dapper door met vliegeren. Photo Opportunity geeft ze groot gelijk. Wij zien namelijk wel wat in die vliegers voor onze eigen missie naar Mars. Wat huisvlijt betreft doen we ook niet onder voor de Planetary Society.
Natuurlijk gaan we dan niet in zee met de Russen. Op een Japanse website hebben de blauwdrukken gevonden voor een solar sail en bij de bouw werken we nauw samen met Nederlandse deskundigen. Al zijn we zelf zeker geen leken op dit vlak. Alleen nog even wat extra geld inzamelen.
Photo Opportunity mist de NPS
De NPS opheffen, is dat nu wel een goed idee? Zijn er niet talloze omroepen die daar eerder voor in aanmerking komen?
Om niet te zeggen: hebben wij dat!
Onze favoriete publieke omroep - om niet te zeggen: zo ongeveer de enige publieke omroep die onze aandacht langer dan een kwartier kan vasthouden - wordt opgeheven. Zoveel fijne programma’s zomaar door de plee getrokken omdat mejuffer Van der Laan het gezicht moet redden van D66.
Laat er geen misverstand over bestaan: Photo Opportunity heeft niets tegen reorganisaties, wij richten zelf eens per maand onze studio helemaal opnieuw om vervolgens weer met frisse blik aan de slag te kunnen. Maar de NPS opheffen? Is dat nu wel een goed idee?
Om maar eens iets te noemen:
NPS Output, Six Feet Under, Premtime, Het uur van de Wolf, Klokhuis.
Klokhuis? Ja, Klokhuis! Photo Opportunity kijkt graag klokhuis. Immers toch een soort Howstuffworks. Maar dan gepresenteerd door leuke vlotte meisjes. vooral de jaren dat Yvonne Jaspers presenteerde omdat Yvonne ons dan altijd weer deed denken aan Diewertje Blok. Dit terzijde.
Hoe moet het nu met webzender van NPS Output? Die radio- en tv-programma’s kunnen in principe blijven bestaan, maar hoe zit dat met de webafdeling? Daar horen we dan weer niemand over. Bah.
Kan Van Thijn dit plan ook even wegstemmen?
Photo Opportunity houdt van stijl
Zo’n stedentripje naar Budapest is natuurlijk leuk. Maar het nadeel van op vakantie gaan blijft toch wel dat je er donder op kunt zeggen dat je iets in het appartement laat liggen. Bijvoorbeeld je mobieltje.      Terug in Amsterdam meteen dus maar op zoek naar een nieuw exemplaar. Maar in plaats van nu weer zo’n ultramodern ding met camera aan te schaffen, toch maar voor een wat klassieker model gekozen. Die laat je tenminste niet zo snel ergens liggen.
Het probleem is nu echter dat de nieuwe lullifoon wat uit de toon valt bij alle andere mobiele spulletjes. Gelukkig is daar dan de Siciliaan Gabriele Zaverio, die vanuit een lichterig zweverige terug-naar-de-natuur-gedachte laptops, desktops en accesoires bouwt van hout! En in goede Italiaanse traditie, natuurlijk volledig met de hand en van de beste materialen.
Zaverio’s zweverigheid vergeven we hem overigens hartelijk, want meneer blijkt een grote fan van Frank Zappa. Reden genoeg om hem uit te roepen tot Photo Opportunity’s hofleverancier en hem te vragen ook een serie keyboards en knoppendingen te bouwen.
Bericht vanuit Buda (4)
Gisteren bezochten wij het Terror House Museum - of zoals de Hongaren zeggen het Terror Háza - aan de Andrassy Utca in Budapest. Het is niet het eerste museum dat we hier bezochten en tot dusverre waren we - in tegenstelling tot de rest van de stad - niet heel enthousiast over de musea. Veelal blijkt het een kwestie van net niet. Lees meer
Ingezonden mededeling: Balkenende ontmaskerd
Hij mag dan een great kisser zijn, getuige de foto in de volkskrant van vandaag, maar onze premier Balkenende heeft echt geen idee waar hij mee bezig is. Tot dusver viel zijn autistische arrogantie niet zo op omdat wij met hem te doen hadden: zo jong en zo onhandig en dan al premier. Da’s best een beetje zielig. Maar nu hij ons ‘Nee’ tegen de grondwet uitlegt als een excuus om op zijn Zeeuws te bezuinigen op de EU is hij echt te ver gegaan.
Het gaat natuurlijk tegen zijn gereformeerde schraperigheid in, maar Balkenende moet eens tot zich laten doordringen dat niet alles is op te lossen door te bezuinigen. Sterker nog: bezuinigen werkt contraproductief. Kijk maar eens naar het consumentenvertrouwen. Maar dat lijkt Balkenende niet te deren. Nog nooit hebben we hem daarover horen klagen. Kennelijk stemt het hem tevreden dat de manen als bange gelovigen Gods toorn zitten af te wachten en hun hand op de knip houden.
De eenheid van Europa, en dus ook een enthousiast ‘Ja‘ tegen de grondwet - wat we van zijn kant niet hebben gehoord - veronderstelt een groot gebaar - bijvoorbeeld een vuist tegen Amerika, maar ook royale landbouwsubsidies voor de nieuwe lidstaten - allemaal dingen waar Balkenende geen trek in heeft. Waarom toch niet? Waarom is hij zo dol op president Bush? Is dat omdat hij diep in zijn hart net zo griezelig fanatiek gelooft in het met harde hand verspreiden van de Christelijke Democratie? Zou dat het zijn?
Maar dan is het toch duidelijk wat balkenende tegen Europa heeft? Europa is te katholiek! Barroso is katholiek, Chirac is katholiek, geld uitgeven is katholiek, Polen is katholiek, dure diners zijn katholiek, charitas is katholiek, de Paus is katholiek. Dat is wat hem niet bevalt aan Europa en daarom is hij het stiekem aan het verpesten.
Bericht vanuit Buda (2)
Van A naar B is geen enkel probleem in Buda. Of Pest. Je hoeft maar op een halte te gaan staan en prompt, of bijna prompt dan toch, stopt er een uiterst charmant, want ouderwets, trammetje. Daar kunnen ze elders in Europa nog wat van leren. In het Westen (lees: Amsterdam) verkopen ze hun oude trammetjes die nog rijden als een trein aan voormalige Oostbloklanden en vervolgens bestellen ze bij een Siemensfabriek in datzelfde voormalige Oostblok nieuwe trams die na een half jaar onherstelbare sporen van metaalmoeheid vertonen. Dat hebben ze slim bekeken, daar in het voormalige Oostblok.
Nadat we de Halászbásty en andere verplichte kost op de berg in hadden bezocht kond met de Sikló - een soort kruising tussen lift en tram - weer naar beneden. We hadden het plan opgevat gewoon wat door de stad te kuieren - je struikelt immers over de gebouwen die het aanzien meer dan waard zijn. Helaas, de regen zette een streep door de rekening. Of liever: de sandalen van Bjorn deden dat. Hoewel Andrea er ’s ochtends al op wees dat het hoogstwaarschijnlijk zou gaan regenen, wilde meneer perse zijn nieuwe Birkenstock-sandalen uit de Heidi Klum-lijn aan. Hij denkt namelijk dat het hip is om rond te stappen op een vreemd, uiterst extravagant soort teenslipper dat voor honderden euro’s verkocht moet worden omdat de slipper toevallig worden aangeprezen door de vrouw van Seal. In de regen blijkt niet alleen dat de kleuren doorlopen, je krijgt vreselijk koude voeten. Dus op naar het internetcafé terwijl Bjorn met de metro terugging naar het appartement om zijn legerkistjes aan te trekken.
Daar zitten we dan.
Te wachten.
Al een uur of wat.
Bjorn mag wel opschieten anders is het Liszt Ferenc Museum straks dicht. Maar goed dat het Bartok museum dicht is wegens renovatie, want dat hadden we al helemaal niet meer gehaald.
Wat zou die jongen toch allemaal aan het uitspoken zijn? Zeker met de trolley gegaan in plaats van de tram terug. Met de tram was hij er allang geweest.
Zit je verdomme je halve vakantie in een mistroostig internetcafé te genieten van een druilerig uitzicht.
Nu ja, nog maar een koffie dan…
Bericht vanuit Buda (1)
Na alle inspanningen die we hadden getroost om onze nieuwe cd te lanceren - en de enorme teleurstelling toen bleek dat alleen onze moeders het kreng wilden hebben, was het oog tijd om even helemaal weg te gaan. Of te zijn. Dat is nooit helemaal duidelijk bij die CenterParks commercials.
Hoe dan ook.
Na stemming bij handopsteken - je bent een collectief of je bent het niet - werd besloten in geen geval naar CenterParks. Of naar enige andere bestemming die het ‘even helemaal weg’ kon kwalificeren als ‘lekker weg in eigen land‘. Immers, Gerrit Hiemstra blijft maar weigeren om mooi weer te voorspellen en dus wil het maar niet zomeren. En dus boekten wij via SkyEurope een lastminute naar Budapest, in het Parijs van de Donau is het altijd mooi weer, per slot van rekening.
Maar ja.
Toen wij vanmorgen op Schiphol aankwamen, bleken we al een uur vertraging te hebben. Een uur later hadden wij er reeds twee. En wij maar denken dat het lekker rustig zou zijn ten gevolge van de openbaar vervoerstaking. En zo konden we in de geairconditionde hal zien hoe het buiten steeds mooier weer werd.
Hoe dan ook.
Wij arriveerden uiteindelijk niet om klokslag 12:15 op Ferihegy Airport maar pas tegen drieën. En aldaar pleurde het dus van de regen. Pas om vier uur konden we eindelijk de minibus instappen omdat Bjorn met alle geweld lollig wilde doen tegen een douanebeambte uitsluitend Hongaars spreekt. En dat begrijpen wij niet omdat wij Indo-europees spreken en geen Fins gerelateerde onzin.
Hoe dan ook.
Nog net voor sluitingstijd arriveerden wij bij het kantoortje van ons reisbureautje, To Ma Tours, om de sleutel op te halen van ons appartement. Tot onze niet geringe verbazing bleek dat niet in Buda, maar in Pest. Aan de andere kant van de rivier, als het ware. Terwijl wij toch anders besteld meenden te hebben; aan de ene kant, zeg maar.
Maar ja.
Ook daar doe je verder niets aan. Het is een fijn appartement, met uitzicht op de Donau.
Hoe dan ook.
Zodra Dirk terug is met de hoogstnoodzakelijke boodschappen - koffie, batterijen, toiletpapier - en Andrea eindelijk heeft besloten of het nu meer een avond wordt voor blauwe of rode jurkjes - dan gaan we eens kijken of er nog een fijn stamcafé in de buurt te bekennen is alwaar we onze ellende kunnen verdrinken.
Dat 25% van de nederlanders niet op vakantie gaat, kan bij ons plots op veel begrip rekenen.
Wordt vervolgd
From Mars with love
Opportunity is vrij! Photo Opportunity’s zeswielige naamgenoot heeft zich eindelijk echt uit het rulle zand geworsteld en kart weert vrolijk verder over de Rode Planeet. Vandaag ontvingen we deze foto.
Opportunity kwam vijf weken geleden vast te zitten toen hij een zandduin wilde beklimmen. Ondanks hun verwoede pogingen, slaagden de dames en heren deskundigen van het Jet Propulsion Laboratory van de NASA er maar niet in de marsrover weer los te krijgen.
Uit arre moede riep de NASA daarom maar de hulp in van grote broer Photo Opportunity , die een leuk plaatje opzette et viola: free at last!
En voor wie ook wel eens zelf naar Mars wil: het Photo Opportunity Space Center heeft een vacature.
De Gucht heeft gewoon gelijk
Voor wie het ontgaan was: in Het Laatste Nieuws van afgelopen zaterdag noemde de Belgische minister van Buitenlandse Zaken - De Gucht - onze Nederlandse premier ‘een mix tussen Harry Potter en extreme stijfburgerlijkheid, een man in wie ik geen spoor van charisma kan ontdekken’. Luister zelf maar. Lees meer
-
Zoeken
-
Net geplaatst
-
-
Categorieën
-