Leuke versies van liedjes van niet zulke toffe bandjes
Er zijn heel wat stomvervelende bandjes op deze wereld. En het grootse probleem van stomvervelende bandjes is toch wel dat ze ook nog eens stomvervelende muziek maken. Gelukkig zijn er dan ook weer muzikanten die daar wel raad mee weten. Ze weten die eigenlijk niet zulke leuke liedjes toch te vangen in een leuke uitvoering, waarbij ze meestal overmatig geweld niet schuwen. ‘Verkrachten’ krijgt opeens een hele nieuwe betekenis.
Grondlegger van het genre is natuurlijk Jimi Hendrix met zijn uitvoering van het tenenkrommende Star Spangled Banner, waarvan de oorsprong onduidelijk is maar dat wel wordt toegeschreven aan de Brit John Stafford Smith en in elk geval van tekst is voorzien door de Blut-und-Boden-yank Frances Scott Key.
Ook de door Photo Opportunity zeer gewaardeerde Russische nerdpunkers van 386 DX kunnen er wat van. Beter gezegd: zij zijn de Oost-Europese meesters van het genre. Getuige bijvoorbeeld hun uitvoeringen van California Dreaming van aartshippies The Mama’s and The Papa’s, en Light My Fire, van het meest overbodige bandje ooit. Bij wijze van eerbetoon aan aartsvader Hendrix, schroomt 386 DX - die in 1999 nog in Paradiso stonden - er zelfs niet voor zich te vergrijpen aan diens Purple Haze.
Na al dat postcommunistische geweld kwam de bal als vanzelf weer in het Westen terecht, en wel bij Jäh Division. Deze New Yorkse band stuurt het genre een nieuwe richting uit door dubversies te maken van liedjes van eersteklas kutband Joy Division. Hier kun je Jäh Division in actie zien in het Right Bank Cafe in Brooklyn, in 2003. Jah man!
Reacties
Reageer
-
Zoeken
-
Net geplaatst
-
-
Categorieën
-