Hunter S. Thompson is dood
Vandaag is bekend geworden dat Hunter S. Thompson zichzelf gisteren voor zijn hoofd heeft geschoten. Hij schoot graag.
Toch vreemd.
Ik was er gemakshalve vanuit gegaan dat deze beruchte polygebruiker al jaren terug ten onder was gegaan aan een overdosis van een of ander werkzaam middel. Maar niets blijkt minder waar. Voor een oude LSD-, mescaline-, ether- en coke-junk was de man nog verrassend actief.
Thompson wordt wel bestempeld als de uitvinder van de gonzo-journalistiek, het type journalistiek waarbij de journalist centraal wordt gesteld. Hoe dat in zijn werk ging, beschreef bijzonder verhelderend Thompson in zijn boek Fear and Loathing in Las Vegas uit 1972. Dat boek werd dan weer verfilmd door reggiseur Terry Gilliam, met Johnny Depp in de rol van Thompson. Voor een eerste indruk van het oeuvre is de film waarschijnlijk eenvoudiger te verhapstukken dan zijn boeken.
Nu de man dood is, kan de vraag gesteld wat zijn nalatenschap is. Leeft de gonzo-journalistiek? Ischa Meijer was in zekere zin een navolger. Theodor Holman doet ook zijn best. En Philip Freriks. Maar om te zien hoe groot de gonzo-journalistiek echt is geworden, kun je het beste op internet kijken. Zoek met google op weblog en een schier eindeloze stroom blog waarbij de auteur zichzelf centraal stelt is het gevolg. Het lijkt wel of iedereen blogt: SP-fractoevoorzitter Marijnissen en vice-premier Zalm, De Volkskrant, Merel Roze, Wim de Bie, het gaat maar door.
Bladerend door die blogs valt één ding op: veel bloggers zouden misschien eens wat meer LSD moeten gebruiken, dat zou de kwaliteit van hun blog ongetwijfeld ten goede komen.
Reacties
Reageer


